Sunrise

Every sunrise will ring the door,

Even though she hopes that call,

Even though she hopes that warmth,

She knows that soon she will be burned in some cases.

She knows that after sunrise,sunset will reach her next.

And yet again she going to open the door…

And yet again she waiting for each sunrise…

And yet again she waiting for that call…!!!

-Thasni Muhammadali

Advertisements

സൂര്യോദയം

ഓരോ സൂര്യോദയവും വാതില് തട്ടി വിളിക്കുബോഴും,

ആ വിളിക്കായ് കാതോര്ക്കുബോഴും,

ആ ഇളം ചൂടിനായ് വെബുബോഴും,

അവള്ക്കറിയാം ചൂട്ടത്ത വെന്തുരുകേണ്ടി വരും ചിലപ്പോഴൊക്കെ എന്ന.

അവള്ക്കറിയാം ഓരോ സൂര്യോദയത്തിനു ശേഷവും സൂര്യാസ്തമയം അവളുടെ അടുത്ത എത്തുമെന്ന.

എന്നിട്ടും അവള് ആ വാതില് തുറക്കുന്നു…

പിന്നെയും അവള് വെബുന്നു ഓരോ സൂര്യോദയത്തിനു വേണ്ടിയും…

ആ വിളിക്കായ് കാത്തിരിക്കുന്നു…!!!

-Thasni Muhammadali

A JOURNEY TO THE PAST

A journey to the past,

It’s hard.

However,i need to go,

I decided…

Try to search each of the previous pages.

I try to search you,

I’m going to start the journey…

Where are you?

At home that i learned to play?

At the playground that i was play?

At the school that i was study?

At the stages that i was dance?

At that love that i couldn’t express?

At the previous friendships?

At the old days of romancing?

At the days i cried out?

Where are you?

I’m going to start the journey…

Going to search you,

Going to search the true meaning of you…

-Thasni Muhammadali

യാത്ര

ഭൂതകാലത്തിലേക്ക ഒരു യാത്ര,
പ്രയാസമാണ്,

എന്നിരുന്നാലും പോകാതെ വയ്യ,

തീരുമാനിച്ചു കഴിഞ്ഞു

പിന്നിട്ട ഒാരോ താളുകളും ചികഞ്ഞു നോക്കണം.

ഏതോ ഒരു നിമിഷത്തില് കൈവിട്ട പോയ നിന്നെ തേടിയുള്ള യാത്ര,
തുടങ്ങി കഴിഞ്ഞു

എവിടെയാണ് നീ?

പിച്ച വെച്ചു നടന്ന വീട്ടുമുറ്റത്തോ?

തിമിറ്ത്തു കളിച്ച കളിക്കളങ്ങളിലോ?

ആളൊഴിഞ്ഞ വിദ്യാലയ മുറികളിലോ?

അരങ്ങ് ഒഴിഞ്ഞ വേദികളിലോ?

പറയാതെ പോയ പ്രണയങ്ങളിലോ?

പിന്നിട്ട സൌഹ്യദങ്ങളിലോ?
പ്രണയിച്ചു നടന്ന ദിനങ്ങളിലോ?

കരഞ്ഞു തീർതത യാമങ്ങളിലോ?

എവിടെ ആണ് നീ?

ഇതാ യാത്ര തുടങ്ങി കഴിഞ്ഞൂ ഞാന്…

നിന്നെ തേടി,

നീ എന്ന സത്യത്തെ തേടി…

-Thasni Muhammadali

They both

Her eyes speaking everything,

His eyes too…

But there is a silence between them.

They suppress in the same agony

They both so out of breath…

They remained alone.

After some sorrowful moments,

They say goodbye to each other with a wounded heart…

They both walked away to different directions…

Without looking back…!!!

-Thasni Muhammadali